Column Jeroen Essers: Verleidingen #9

  • Home
  • Column Jeroen Essers: Verleidingen #9

gitanaZaterdagmorgen op Ibiza. Langzaam ontwaakt het eiland na de eerste stapavond van het weekend. Kopje koffie, een aspirine, computer aan… Tijd voor de wekelijkse column op Ibizavandaag.

Geschreven door iemand die vaardig is in het schrijven van boeken, maar ook zeker met columns. Jeroen Essers is zijn naam, sinds deze maand inwoner van het eiland.

Jeroen deelt zijn ervaringen met jullie en is begonnen toen hij nog druk was met voorbereiden. Inmiddels is zijn verhuizing een feit en zijn eerste avonturen op Ibiza kan je teruglezen op Ibizavandaag. Veel plezier met de column van deze week met de titel: “Verleidingen”

 

 

jeroen-essers-columnist-ibizavandaagVerleidingen

De zee hoeft geen rekening meer te houden met zwemmende toeristen. Hij voelt zich vrij. Het seizoen is allang voorbij. Grote woeste golven rollen naar hartenlust ver het strand op. Tegen de rotsen beukt het zoute water keihard in miljoenen kleine druppeltjes uiteen. Ik lig in bed. Het stormt buiten. De wind giert om het huis. De ruiten trillen letterlijk in haar vensters. Mijn gordijnen waaien de slaapkamer in, terwijl alle ramen gesloten zijn. Ik hoor allemaal geluiden die mij onbekend zijn. Dit is niet zoals ik mij Ibiza herinner. Dit is niet fijn.

Ik kijk naar het grote Mariabeeld dat op mijn nachtkastje staat. Sereen kijkt ze op me neer. Door een flakkerende kaars verandert haar gelaat continu. Terwijl ik me afvraag of het gebouw de nacht zal overleven. Dit is een andere kant van Ibiza. Een kant die ik nog niet kende. Ibiza heeft veel kanten. Mooie kanten en minder mooie kanten.

Zo liep ik van de week heerlijk te slenteren door de oude stad. Het was een doordeweekse avond. Het was muisstil. Achter de deuren hadden de bewoners de houtkachels goed opgestookt. De geur van brandend hout verspreidde zich door de kleine smalle verlichte straatjes. Het was magisch. Ik liep er helemaal alleen en waande me in een sprookje. Maar ineens was ze daar. De dikke zigeunerin! Met haar te strakke legging. Haar bh kon het gewicht van haar grote borsten niet meer dragen. En haar te lage decolleté liet niets maar dan ook niets aan de verbeelding over. Achteloos en verveeld leunde ze tegen de muur. Tot ze mij in de gaten kreeg. Ze ging rechtop staan en keek me met priemende ogen strak aan. Ik wende mijn hoofd af. Ik zat tenslotte in mijn eigen magische wereld. Maar het was te laat. Ze had me gezien. “Psst, psst…!” Mijn ogen ontmoette de hare. Er was contact. Natuurlijk wist ik dat ik niet moest kijken. In de meeste sprookjes is er namelijk wel een boze heks. En dit was de mijne! Met haar wijsvinger raakte ze de zijkant van haar neus aan. Haar lange nagel drukte zachtjes in het vlees. Ze snoof krachtig. “Coke? You want coke?” zei ze, terwijl ze me strak bleef aankijken. Ik bedankte en liep door. Maar een goede heks geeft niet zomaar op. Terwijl ik voorbij liep, bleef ze als de boze stiefmoeder in Sneeuwwitje, proberen mij van de vergiftigde appel te laten eten. Ik negeerde haar en toen ze ophield tegen mij te praten, probeerde ik weer terug te gaan naar mijn eigen magische wereld. Tevergeefs. Ik was weer in de realiteit. Want ook dit is een kant van Ibiza.

Ibiza is het eiland van verleidingen. Verleidingen van veel drank, drugs, seks en buitensporige feesten. De meeste Ibiza gangers laten zich 2 weken per jaar volledig gaan, om vervolgens terug te keren naar hun normale leven. Maar als je op Ibiza woont, zijn de vier grote verleidingen altijd om je heen. Ligt het gevaar altijd op de loer. En nu de toeristen weg zijn, vallen ze ineens veel beter op. De eilandbewoners die de verleidingen niet konden weerstaan. Die afhankelijk zijn geworden van de middelen, die in het begin een geweldig en hip leven beloofden. Maar die ze inmiddels naar de rand van de afgrond heeft gebracht. Ook ik zou me de komende periode volledig tegoed kunnen doen aan alle verleidingen. Om er dan na een paar maanden achter te komen dat ook ik aan de rand van de afgrond sta. Dat ik het niet ga redden. Dat ik de verleidingen niet kon weerstaan. Een vriendin van mij zegt het al jaren: “Ibiza is een bitch. Ze kan je maken en breken.” Ik snap wat ze daarmee bedoeld. Maar besef ook dat de verantwoordelijkheid of ik de verleidingen kan weerstaan, uiteindelijk volledig bij mezelf ligt!

www.jeroenessers.com | www.homenursingibiza.com

Posted in Al het nieuws Column

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *