15 C
Ibiza Town

Column Jeroen Essers: Spullen!

Moet lezen

Ses Salinas

Unesco en Ibiza

Verandering van weer

Ibiza in de groei

column-08-12-2012Jeroen Essers, kinderboekenschrijver en Ibiza enthousiast komt op Ibiza wonen. De aanloop naar zijn op hand zijnde emigratie vertaalt hij in woorden en deze deelt hij met ons in zijn eigen column.  Deze week draagt zijn column de titel Spullen.

 

 

 

 

Column Jeroen Essers:

Spullen!

jeroen-essers-columnist-ibizavandaagSoms moet ik ook wel weer lachen om mijn eigen naïviteit. Ik dacht namelijk dat ik alle spullen al mooi had uitgezocht zo’n 2 maanden van te voren. Er waren namelijk drie grote stapels. Als eerste de stapel; neem ik mee. Als tweede de stapel; dit verkoop ik. En als derde stapel; naar de kringloopwinkel. Mooi op lijstjes gezet. Lekker overzichtelijk! Tot ik in de gaten kreeg hoe groot (lees klein) mijn appartement op Ibiza is en tot ik de prijs hoorde van het vervoer van Groningen naar Ibiza. Per kuub zo’n 150 euro. Slik!

Ineens ga je je afvragen wat echt belangrijk voor je is. Als ik dan eerlijk moet zijn, niet veel! Maar ja, het oog wil ook wat. Die grote witte borden heb ik speciaal uit Duitsland laten overkomen. Die kandelaars kosten geen drol…maar zijn wel mooi. Het kunstwerk van Emma, mijn overleden hond, waarde waarschijnlijk nihil…maar voor mij onbetaalbaar! Die moet mee, koste wat het kost. Maar die bank…hmmm, bijna tien jaar oud. Ikea Ibiza heeft waarschijnlijk ook wel een hele leuke. Mijn stoel waar ik mijn boeken in schrijf, waar nieuwe werelden ontstaan, waar inspiratie hoogtij viert, die kan ik toch niet achterlaten? Of wel?

Voor je het weet zit je verwikkeld in een innerlijke strijd. Hoeveel waarde hecht je aan je spullen? Waarom is het zo belangrijk dat het mee gaat? Heeft het financiële waarde? Heb je het geërfd? Brengt het mooie herinneringen naar boven? Behoort het tot de categorie luxe? Is het praktisch? Of heb je gewoon moeite met loslaten? Terwijl ik dit opschrijf, besef ik dat de belangrijkste beweegreden voor mij om spullen mee te nemen, de emotionele waarde is. Tegelijkertijd besef ik dat dit ook het gevaarlijkste motief is om spullen mee te verhuizen. Want wat voor prijskaartje hang je aan je gevoel? Hoeveel is je gevoel waard als het uitgedrukt wordt in 150 euro per kuub? Precies, denk daar maar eens over na. Want uiteindelijk zijn spullen maar spullen! Welke betekenis je er ook aan geeft!

Gelukkig heb ik dan nog mijn beste vriendin, die doodleuk zegt; “Je kunt het toch ook eerst bij mij opslaan. Je blijft toch niet altijd zo klein wonen? “ Hollandse nuchterheid terwijl ik in paniek ben. Heerlijk! Plotseling besef ik dat ik niet meteen mijn dierbare spullen naar de kringloopwinkel hoef te brengen. Dat ik niet gelijk al mijn schepen in Nederland hoef te verbranden. Dat er nog best een stukje van mij in Nederland mag zijn. En dat zodra ik ruimte en geld genoeg heb, ik mijn hebbedingetjes altijd nog kan laten overkomen. Niet omdat ik het nodig heb. Maar gewoon, omdat het kan! Diezelfde avond ga ik mijn lijstjes aanpassen, er komt een vierde categorie bij…Wat kan ik opslaan bij vrienden? Daarnaast besluit ik diezelfde avond dat ik 300 euro..oftewel 2 kuub mag besteden aan spullen die ik niet nodig heb om te overleven. Maar die mijn leven zoveel mooier en aangenamer maken. Ik ben een gelukkig mens!

www.jeroenessers.com

Meer artikelen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Laatste Artikel

Verandering van weer

Unesco en Ibiza

Ibiza in de groei

Ses Salinas

Liefde op Ibiza!