Column Jeroen Essers: Niemansland #6

  • Home
  • Column Jeroen Essers: Niemansland #6

leeg-huisDe Groningse Jeroen Essers staat aan de vooravond één van de grootste stappen in zijn leven te nemen.
Hij gaat emigreren naar Ibiza.

Wekelijks deelt Jeroen zijn belevingen met de lezers van Ibizavandaag.
Vandaag heeft zijn column de titel: Niemansland.

 

 

 

jeroen-essers-columnist-ibizavandaagNiemandsland

Het is vrijdagmiddag als ik deze column schrijf. Het jaar is net begonnen en ik zit op grond van mijn lege en hol klinkende woonkamer te wachten tot mijn spullen worden opgehaald. De spullen die ik meeverhuis naar Ibiza. Dit is de laatste column die ik in dit huis schrijf. Eigenlijk ben ik sinds gisteren al verhuisd. Want ik heb al een nacht geslapen in het huis van een vriend die op vakantie is.

Mijn huis is leeg. De ziel is eruit. Het voelt niet meer als thuis. Terwijl ik dit schrijf komt bij mij gelijk de vraag naar boven: “Wat is thuis?” Volgens het woordenboek is het; de woning waar je woont en waar je je prettig voelt. Sinds gisteren woon ik, zoals ik al eerder vermeldde, in het huis van een vriend. Ondanks dat ik me er prettig voel, voelt het niet als thuis. Eerlijk gezegd, voel ik mij op dit moment nergens thuis. Het voelt alsof ik in een stuk niemandsland sta en ik nergens thuis hoor. Ik woon niet meer in mijn eigen huis. Ik leef momenteel in een huis waarin ik voor mijn gevoel logeer. En het appartement waar ik mijn thuis ga creëren, is nog niet van mij.

De omschrijving van het woordenboek klopt dus niet helemaal. Er is dus nog iets wat een huis een thuis maakt. En volgens mij heeft dat niets te maken met een woning. Als ik namelijk in het verleden op vakantie naar Ibiza ging en over het vliegveld richting de uitgang liep, vulden mijn ogen zich met tranen. Iedere keer weer! Hetgeen wat ik dan altijd dacht was; ik ben thuis! Vreemd aangezien ik het thuisgevoel dus al had, vlak nadat ik geland was en nog niet in mijn tijdelijke woning zat.

Je ergens thuis voelen zegt het eigenlijk al. Het heeft alles met je gevoel te maken. De Engelsen zeggen het mooi; Home is where the heart is. Hierdoor realiseer ik mij dat ik het stukje niemandsland zelf gecreëerd heb. Want mijn hart ligt al op Ibiza, terwijl de rest van mij zich nog in Nederland bevindt.

Inmiddels is het een uur later en zijn mijn spullen net opgehaald. Het huis is nu echt helemaal leeg. Mijn bezittingen zijn onderweg naar mijn appartementje op Ibiza. Nu ik nog! Maar ik moet nog een week wachten. En terwijl ik weer op grond in de woonkamer zit om mijn column af te schrijven, besef ik ineens hoe moe ik eigenlijk ben. Niet alleen mijn huis is leeg. Ik ben ook leeg. Kapot! Een verhuizing kost energie. Emigreren kost nog veel meer! Alleen kan ik me nog niet toegeven aan mijn vermoeidheid. Ik kan nog niet rustig aan doen. Want komende dagen moet er weer gewerkt worden. Dat is er door de verhuisdrukte namelijk bij ingeschoten. Daarnaast staat mijn agenda vol met afspraken met dierbaren. Want wie weet wanneer ik hen weer zie! Ergens moet ik dus nog de kracht vinden om in de actieve modus te blijven. Zodat ik ook de laatste zaken goed kan afronden. Pas als ik volgende week zaterdag in de laatste trein van Groningen naar Schiphol zit, kan ik mij volledig ontspannen. Laat ik de moeheid er lekker zijn. En laat ik het stukje niemandsland waar ik mij nu bevind, achter mij. Om naar de plek te gaan waar ik mij thuis voel. Waar mijn hart ligt. Waarin ik in een piepklein appartementje, met de 4 kuub aan spullen die ik nog heb, een nieuw thuis ga creëren. Een plek waar ik hoop dat mijn lijf en mijn hart elkaar weer vinden. In niemandsland wonen is namelijk niet prettig. Dat moet je niet te lang willen doen. Want waar je hart ligt, moet ook je lijf zijn. Het leven is namelijk te kort om je tijd verspillen in niemandsland.

www.jeroenessers.com

 

 

Posted in Al het nieuws Column

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *