Column Ibizaboy: de honger naar zwart goud

  • Home
  • Column Ibizaboy: de honger naar zwart goud

aardbeving-ibizaHet is 5:15 en de nacht was onrustig. Ik kijk op mijn telefoon en zie dat er vannacht drie bevingen waren, waarvan de zwaarste 5.4 op de schaal van Richter. Vreemd genoeg wennen we aan de aardbevingen.

Ik moet snel douchen want om 6 uur heb ik afgesproken bij San Miguel op het strand. Onder de douche voel ik nog een kleine beving, maar echt indruk maken doen die al niet meer inmiddels. Ik bekijk de scheur in het plafond terwijl ik me afspoel en vraag me af of deze nou weer een stukje groter is geworden. Na het douchen kleed ik me aan en vertrek met de auto. Onderweg is het een trieste aanblik om te zien hoeveel huizen er gestut zijn. Toch mogen deze eigenaren van geluk spreken want inmiddels zijn er ook complete rijen ingestort.

Het is zeer rustig op de weg en dat heeft er niet alleen mee te maken dat het nog geen zes uur is. Vroeger was het in augustus ook om deze tijd toch al een stukje drukker op de weg. Maar toen waren er nog toeristen; een mooie tijd was dat. Bijna aangekomen in San Miguel parkeer ik mijn auto direct aan het strand. Ik stap uit en hoor de wind over de balkons suizen van het hotel waarvoor ik mijn auto geparkeerd heb. Het ziet er vervallen uit en de papieren waarmee de ramen zijn afgeplakt hebben het weer niet kunnen weerstaan in de laatste twee jaren. Ik pak mijn rubberen kaplaarzen uit de kofferbak en trek ze aan. Terwijl ik dit doe kijk ik uit over zee en zie dat er weer meer boten van Cairn Energy voor de kust bezig zijn dan gisteren. Ze zijn vangnetten aan het uitzetten en voor de derde keer zijn ze er veel te laat mee want de gelekte olie heeft de kust al lang weer bereikt.

Met de aanwezige vrijwilligers plukken we de arme vogels tussen de rotsen vandaan en verzamelen de beestjes in grote kratten. De vrachtwagen van de drankengroothandel staat al klaar om ze te vervoeren. Tijd zat voor de mensen van dit bedrijf, want het toerisme komt al twee jaar niet meer naar het eiland. En er zit zat geld in het compensatiefonds. Het is nu al de vierde week op rij dat een groep vrijwilligers zich bezighoudt met de met olie besmeurde dieren.

Ten koste van alles en met het grootste risico dat dit bovenstaande verhaal werkelijkheid wordt, zet de Spaanse overheid haar plannen door in de honger naar het zwarte goud wat zich onder de bodem van de Middellandse Zee bevindt. Iets wat natuurlijk nooit mag gebeuren.

Gelukkig is er vandaag een groot protest vanaf 11.00 op de Vara de Rey. Als je op het eiland woont, dan ben je bijna verplicht om te komen zodat de regering kan zien dat het menens is.

Fijn weekend en hou je veilig.

Posted in Al het nieuws Column

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *