Column Ibiza boy: Genieten van het eiland

  • Home
  • Column Ibiza boy: Genieten van het eiland

ibizaboy-genietenVoor velen van jullie zal mijn column deze week weinig herkenning opleveren. Het is een ervaring die ik met jullie wil delen.

Op steeds wisselende tijden ga ik wandelen met mijn hond. Hoewel ik best groot woon en de hond beschikt over iets meer dan 10.000 vierkante meter grond, is er voor hem geen groter plezier dan een fijne wandeling. Omdat onze liefde wederzijds is, poog ik dit twee keer per dag met hem te doen. In de wintermaanden gaan we dagelijks naar het strand, maar dat mag om logische reden niet in de zomer dus dan beperk ik me tot wandelingen in de omgeving.
Piepend van geluk staat hij met zijn riem in zijn bek te wachten bij de poort als we weggaan. De route voert eerst langs een aantal huizen, welke kant ik ook opga, waar soortgenoten achter de hekken jaloers blaffen naar hem. Een enkeling kent ook de wandelervaring, maar de meeste zijn verbannen tot een verblijf op het terrein van hun baas. Die van mij reageert niet op het jaloerse geblaf; dat heb ik hem aangeleerd. Al na de eerste minuut van de wandeling laten we het asfalt en het daar over razende verkeer achter ons en bevinden we ons in een bosrijke omgeving. De krekels zijn dan het enige geluid wat je hoort, naast het driftige en enthousiaste gesnuffel van mijn trouwe viervoeter die inmiddels niet meer is aangelijnd.

Onderweg neem ik dagelijks kennis van de seizoensveranderingen en verheug me nu alweer op september als de bramen rijp zijn. De landerijen waarop een deel van het jaar zoveel groen te vinden is staan er dor en verdroogd bij, getergd door de hete zon. Iedere voetstap van de altijd versnelde pas van mijn hond doet een stofwolkje opwaaien en ondanks onze regelmatige wandelingen langs deze route lijkt het voor hem steeds weer een avontuur wat hij nog nooit beleefde. Terwijl hij alles lijkt te besnuffelen en links en rechts een klein plasje achterlaat om soortgenoten te laten weten dat hij er weer was, merk ik op dat dit toch prachtige momenten zijn in mijn leven. De rust van het bos en het platteland wordt makkelijk door mijn lichaam geadopteerd en ik betrap mezelf op een gedachteloosheid en een heerlijke innerlijke rust. Ver van al het disco geweld en de toeristenstress.

Dat zijn de momenten waarop ik maximaal en intens geniet van het eiland en al haar pracht. En ik voel me gelukkig want ik kan dit minimaal twee keer per dag meemaken. En de hond? Volgens mij denkt hij er precies hetzelfde over!

Een fijn weekend en hou je veilig!

Posted in Al het nieuws Column

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *