Column Aviola: water

  • Home
  • Column Aviola: water

Opmerking van de redactie: Aviola heeft geen Facebook account (ja, ze bestaan echt nog!). En hoewel we verwoede pogingen doen om haar over te halen er toch één te openen, is dat op dit moment nog niet van kracht. Mocht je dus willen reageren op een manier dat Aviola het ook kan lezen, reageer dan gewoon onder dit artikel en niet via een Facebook opmerking. Gracias, ook namens Aviola.COLUMN – Aviola schrijft wekelijks een column voor Ibizavandaag. Over het leven op Ibiza of over de, vaak bijzondere, mensen die er wonen. De introductie van de persoon achter deze verhalen staat HIER. Vandaag: Water.

Als geboren bad-eend heb ik er al heel wat uurtjes opzitten. Net zo lang in het warme en behaaglijke water blijven zitten totdat het koud wordt en dan weer de warme kraan aanzetten is een van mijn favoriete bezigheden.Tijdens de bevallingen werden de weeën in bad opgevangen en op verdrietige momenten kon ik mijn tranen ongegeneerd laten stromen om ze vervolgens door het putje te zien verdwijnen en er weer schoon en fris uit te stappen. Ik kon mijn teleurstelling dan ook niet achter stoelen of banken schuiven toen onze finca geen bad bleek te hebben. Niet wetende dat ik daar later anders over zou denken…

 

Tijdens ons bezoekje aan Nederland heb ik meerdere malen van een warm bad mogen genieten. Tijdens een van die ‘badsessies,’ dacht ik aan Ibiza en haar enorme watertekort. Gemak dient de mens. Het is natuurlijk een uiterst luxe positie om over watertekort na te denken terwijl je in bad zit en het buiten onophoudelijk blijft regenen. Wereldwijd is het tekort aan water echter een steeds grotere issue aan het worden en op Ibiza is het momenteel een enorm probleem. Maar alles lijkt gewoon door te kabbelen op het eiland. Toeristen lijken hier weinig tot niets van mee te krijgen, terwijl het probleem zich onderwijl blijft verspreiden, net als vuur.

 

Nacho Cano, in een ver verleden mijn idool vanwege mijn favoriete groep Mecano. Is het gezicht van een campagne tegen brand op Ibiza. Toeristen die een auto huren, krijgen een folder mee waarin ze worden geattendeerd op de consequenties van het weggooien van een brandende peuk. De snelheid waarmee vuur zich verspreid heb ik aan levende lijve mee mogen maken bij onze finca: terwijl ik rustig buiten zat viel mijn oog op metershoge vlammen.  Wat mij het meest verbaasde was met name het enorme tempo waarin de gretige en hongerige vlammen alles opvraten wat zij op hun pad tegen kwamen. De brandweer was redelijk snel ter plekke. De guardia civil ook.

 

Over de guardia civil gesproken: gisteren zaten wij op de boot van Denia naar Ibiza. Ik had nog nooit zo veel controle gezien. Toen wij de auto (Nederlands kenteken) pakten om van de boot af te rijden, kwam er een stoere (niet lelijke) Spanjaard een praatje met ons maken. Hij deed overdreven amicaal en mijn ogen sprongen tijdens het gesprek van hem naar de koffers achterin en weer terug. Er was iets in die zogenaamd vriendelijke blik die niet klopte. Voordat ik er erg in had vroeg de Spanjaard het telefoonnummer van mijn man die zich van geen kwaad bewust was en het wel grappig vond. De Spanjaard liep vervolgens naar zijn achterbak en overhandigde een flink pakket met drugs aan mijn man. Die verbaast met het pakje in zijn handen naar hem keek en met de woorden ‘No way’ het pakje weer snel terug gaf. De Spanjaard was daar niet van gediend en begon te vloeken om vervolgens “Go away, go ayway go, go!!” te roepen. De guardia civil was nergens te bekennen. Wij zijn snel naar huis gereden omdat onze vrienden ons daar op stonden te wachten met een heerlijke maaltijd. Maar ik bleef tijdens die rit omkijken in de veronderstelling dat ze achter ons aan zouden komen rijden…

 

Wij zijn net terug uit een pittoresk dorpje nabij de Sierra Nevada van Granada. Aldaar hadden we een gesprek met een Engelsman over het zorgeloze leven in het dorpje: “De mensen zijn hier heel vredig en vriendelijk, je kunt gewoon de deur open laten staan. Het enige waar ze soms een meningsverschil over hebben, is over water. Kom nooit aan hun water!” Geef ze eens ongelijk.

Opmerking van de redactie: Aviola heeft geen Facebook account (ja, ze bestaan echt nog!). En hoewel we verwoede pogingen doen om haar over te halen er toch één te openen, is dat op dit moment nog niet van kracht. Mocht je dus willen reageren op een manier dat Aviola het ook kan lezen, reageer dan gewoon onder dit artikel en niet via een Facebook opmerking. Gracias, ook namens Aviola.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *