Column Aviola: geluk

  • Home
  • Column Aviola: geluk

happybabyfaceCOLUMN – Aviola, wie kent haar niet inmiddels. Onze vaste columniste laat haar licht schijnen over het eiland en over de, vaak bijzondere, mensen die ze er heeft ontmoet. De introductie van de persoon achter de columns staat HIER. Meer columns HIER. Vandaag over: geluk.

Lief Cadeau: om vijf uur s’ middags hoorde ik dat je veel eerder zou komen dan wij hadden verwacht. Rond zeven uur stond ik op het vliegveld van Ibiza om naar Nederland te vertrekken. Ik mocht bij de bevalling zijn en zag jouw moeder haar weeën wegpuffen en tijdens de rustpauzes met een gelukzalige glimlach en rode blosjes op haar wangen zich voorbereiden op de volgende ‘golf’.

Jouw moeder kan nou eenmaal lachen als geen ander, ze straalt al haar leven lang als een zonnetje. Dat is een van haar gaven. Tijdens de bevalling, dacht ik (jouw oma) niet meer aan ouderdom, kreukels, rimpels, vergankelijkheid of eindigheid, maar aan een nieuw begin. Ik werd overvallen door een gevoel van liefde en trots voor haar, voor je vader en bovenal voor jou op het moment dat ik je zag: zo kwetsbaar, zacht en licht. Een kleine blonde God!

Ik mocht de eerste dagen van jouw leven van dichtbij meemaken, je moeder en vader steunen, je knuffelen, ruiken, dicht tegen me aan dragen, verschonen, badderen en onvoorwaardelijk liefhebben.

Ibiza is een deel van je ‘zijn’, dat was het al lang voordat je geboren was. Net als voor je moeder. Een zigeuner van het eiland vertelde ons maanden geleden al over jouw komst, terwijl wij nog van niets wisten. Binnenkort kom je voor het eerst naar het eiland en zal je misschien de ongelofelijke kracht en energie van Ibiza ervaren.

Jij bent nog puur en ongerept, dat is Ibiza niet meer. Maar tegen de tijd dat jij een volwassen man bent, zal er hier vast en zeker heel veel ten goede zijn veranderd. Dan draait het hopelijk niet meer om macht, maar om kracht. Niet meer om bouwen, maar om verbouwen. Niet meer om kwantiteit, maar om kwaliteit en niet meer om snel maar om slow.

Ik wens je natuurlijk een heel gelukkig leven toe. Je gaat vast heel veel moois leren en sommige dingen zal je wellicht weer moeten afleren. Ik hoop dat je altijd met een open blik de mensen en de wereld om je heen zult bewonderen -zoals zovelen hier op Ibiza- en dat je niet in de valkuil loopt van het zwart/wit denken, maar ook de grijstinten zal kunnen blijven waarnemen. Ik hoop ook dat je, zowel de geschiedenis van de wereld, als wat de media ons vertelt, met een korreltje zout zult nemen. Maar bovenal hoop ik dat, tegen die tijd, een nieuwe groep vrije geesten Ibiza her- veroverd zullen hebben.

Jouw ouders zijn ‘vrije schoolkinderen’. Voor haar eindwerkstuk koos je moeder voor het onderwerp ‘geluk’ en natuurlijk was dat thema (wederom) gekoppeld aan dit eiland.  Zij heeft hier tijdens vakanties –op bezoek bij haar geliefde tante- zo veel momenten van vreugde mogen beleven! Ibiza stond (en staat) voor haar gelijk aan geluk. Hopelijk later, mijn Cadeau, ook voor jou.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *