Column Aviola: de lokroep van FB

  • Home
  • Column Aviola: de lokroep van FB

aviola-facebookCOLUMN – Aviola schrijft, onregelmatig en soms ook weer regelmatig stukjes voor Ibizavandaag. En omdat het te makkelijk is om al het materiaal in één keer te publiceren, verschijnt er zo af en toe wat op onze website. Vandaag: de lokroep van Facebook

“Hi! Heb ik je eindelijk te pakken! Jij neemt ook noooooit op! Heb je dat ding überhaupt wel is bij je? En wanneer ga je nou eindelijk is een keer op Facebook?  Je bent toch verdorie geen Neanderthaler? Als ik naar Ibiza kom, gaan we er gezellig voor zitten. Desnoods haal ik je over met een wijntje en een sigaretje? Kom op schat, als ik kan ‘Facebooken’ kan jij het ook. Je mist van alles! Ik weet nog beter dan jij ‘what’s happening on the island!’ En dan zie je meteen hoe het met iedereen gaat  en hoe ze er nu uitzien. En dat het best meevalt met die aftakeling van jou. En nog beter, wat er van je ex vriendjes is geworden, spannend toch? En nee, je hoeft ze echt niet allemaal als vriend te accepteren, die flikker je gewoon weg, met een klik!”

“Hallo? Ben je daar nog?” Ondertussen spurt ik naar buiten, aangezien onze finca (lees: oude Ibiza boerderij) over nogal dikke muren beschikt. “Hallo! Ben er!” Maar vervolgens hoor ik mijn dochter enigszins dwingend roepen. “Ik bel je zo terug!” Mijn meisje staat bibberend en mopperend ingezeept onder de douche. Geen water. Ik loop naar de watertank en als ik dat probleem heb verholpen, bel ik wederom mijn vriendin op. “Even een waterprobleempje! Hoe is het daar? Mooi weer?” (Altijd een fijne vraag als je op Ibiza woont). “Pfffff,” Zucht mijn vriendin. “Wat denk je? Motregen natuurlijk! Maar nog even over Facebook lieverd, loop even naar je pc. Ik heb wat lollige tekstjes opgestuurd. Dan zie je in een oogopslag wat je allemaal mist. Aangezien jij altijd zo stront eigenwijs bent.” Wederom loop ik richting finca en stuif haastig de trapjes op naar boven. Waardoor ik mijn hoofd twee keer stoot vanwege de kleine schattige ‘fincadeurtjes’ (gemaakt voor kabouters). Eenmaal boven klik ik op mijn computer. Niks, nakkes, nada. Buiten bel ik weer: “Ik kijk straks wel, de elektriciteit is net uitgevallen.” Waarop mijn vriendin antwoordt: “Daar heb je je weer gemakkelijk vanaf gemaakt! Ik bel je later!”

In de badkamer zie ik een drol drijven in de toiletpot, die ik met geen mogelijkheid weg krijg.  Geen elektra betekent ook geen verwarming, dus sprokkel ik wat hout en maak een gezellig vuurtje. Vervolgens gaat mijn mobieltje weer. “Hiiii! Kom je straks nog? Of was je het vergeten?” Vraagt een vriendin van het eiland. “Tuurlijk niet!” Jok ik. Snel leg ik wat kleren klaar, want ik ken mezelf en straks weet ik weer niet wat ik aan moet trekken. Helaas is het zwarte leren jasje groen geworden door opstijgend vocht (wat dagelijks uit de muren sijpelt) en mijn donkerrode rok wit van de kalk (wat dagelijks van de muren valt). En zo verloederen wij ‘fincavrouwen’ beetje bij beetje…

Toen wij de finca voor het eerst zagen, waren we op slag verliefd. Zo romantisch en sprookjesachtig! Ik weet nog dat ik het  goede nieuws opgetogen aan mijn Spaanse/Ibicenco vrienden vertelde die anders reageerden dan ik had verwacht: “Ohh, een finca, nou sterkte! Met zo’n huis verveel je je nooit! Genoeg werk voor de komende tijd! Ha ha ha!!” Maar er zijn ook voordelen: wij worden wakker en drinken ons eerste kopje koffie, terwijl we genieten van een schitterende zonsopgang. We horen de vogeltjes vrolijk zijn. Ik zie mijn dochters in de buitenlucht keutelen en ik kan manlief in zijn blote kont bewonderen tijdens het klussen. Bijkomend voordeel: de volumeknop kan hoog en geen glurende buren.

“Hi, daar ben ik weer!” Giechelt mijn vriendin. Ik heb net iets leuks gespot op Facebook. Maar deze laat ik je volgende week pas zien als ik aankom. Ik kan niet wachten om samen met jou dat account aan te gaan maken! Ik bel je wel als ik op het vliegveld sta. Als je tenminste je mobiel opneemt… Hallo? Ben je daar nog? ” Zo lief, die vriendinnen uit Nederland.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *