Column Aviola: Catalaans

  • Home
  • Column Aviola: Catalaans

parla catalaCOLUMN – Aviola schrijft, onregelmatig en soms ook weer regelmatig stukjes voor Ibizavandaag. Om die reden verschijnt er regelmatig, of soms ook onregelmatig een hersenspinsel van haar op onze website. De introductie van de persoon achter deze verhalen staat HIER. Vandaag een “nadenkertje” over de Catalaanse taal.

Spanje heeft sinds begin maart een nieuwe politieke partij genaamd ‘Podemos’  (in het kort: anti corruptie, voor open communicatie en transparantie). De partij groeit met de dag. Logisch, gezien het aantal corruptieschandalen hier. De mensen zijn het oude systeem simpelweg zat. Begin deze maand hadden de leden van ‘Podemos’ een bijeenkomst op Ibiza. De gesprekken verliepen soepel totdat een persoon alleen maar Catalaans wenste te spreken, terwijl de vergadering in het Spaans/Castiliaans werd gehouden. Daardoor ontstond er onenigheid en werd het lastig om verder te vergaderen.

Toen ik hier voor het eerst op school kwam in 1979 was de voertaal Spaans. Na een paar maanden had ik de taal redelijk onder de knie en kreeg ik er een nieuw vak bij: Catalaans. De leraar, een norse man met een been (of anderhalf) hoorde je aan komen ‘tikken’ en geloof me, dat was een eng geluid.  Uiteraard was dat been niet de reden dat ik hem niet mocht, maar hij was – op z’n zachts gezegd- nogal fanatiek met het Catalaans. En daardoor werd die taal, zeg maar, ‘niet zo mijn ding’.

Een jaar of zes geleden (ik woonde toen in Nederland), kwam ik –tijdens een vakantie op het eiland- een oud klasgenootje van die schoolperiode tegen. Hij sprak gedurende ons gesprek uitsluitend Catalaans met mij. Ook al was het overduidelijk dat ik niet alles verstond. En ik had daar last van. …Later begreep ik van vrienden dat hij inmiddels behoorlijk actief in de lokale politiek bleek te zijn.

Waarom had ik daar zo veel moeite mee? Kwam het door die ene leraar? Waarom kon ik het niet opbrengen om respect te tonen voor zijn keuze om Catalaans met mij te spreken? Het is waarschijnlijk hetzelfde als bij de vergadering van ‘Podemos’. Iemand heeft een bepaalde attitude, zet een toon, een sfeer op een ongepast moment. Het was de arrogantie en zelfvoldaanheid die hij uitstraalde tijdens die ontmoeting, die zo niet bij dit eiland paste. Het gaf mij een gevoel van afstand in plaats van eenheid. Van tegen elkaar in plaats van met elkaar.

De wereld staat momenteel te schudden op zijn grondvesten en juist nu is verbinding zo belangrijk. Mensen uit alle werelddelen communiceren met elkaar via internet, (veelal in het Engels) wat al zorgt voor meer transparantie. En in die wereld in beweging mag je respect hebben voor elkaar. Uiteraard voor de (immer gastvrije) Ibicenco’s en hun taal (dialect). En voor diegenen die zich in het Catalaans uiten. Maar als je met iemand ‘van buiten’ (zoals ze dat hier zeggen) praat, of dat nou een Spanjaard van het vaste land of een buitenlander is, probeer dan gewoon Spaans te spreken. Zeker hier, op een eiland wat al internationaal was en met de dag internationaler aan het worden is. Vroeger was heus niet alles beter hier, hoogstens was het wat rustiger en groener. Maar op scholen werd het vak Catalaans als tweede taal gegeven en dat hadden ze vooral zo moeten houden.

Taal is een communicatiemiddel om, jawel, te com mu ni cer en! Open communicatie en transparantie. Is dat niet waar de partij ‘Podemos’ voor staat?

 

Opmerking van de redactie: Aviola heeft geen Facebook account (ja, ze bestaan echt nog!). En hoewel we verwoede pogingen doen om haar over te halen er toch één te openen, is dat op dit moment nog niet van kracht. Mocht je dus willen reageren op een manier dat Aviola het ook kan lezen, reageer dan gewoon onder dit artikel en niet via een Facebook opmerking. Gracias, ook namens Aviola.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *